شد . و از آثار او سور مشهد مقدّس منوّر رضويّه - على ساكنها أفضل السلام و التحيّات - است كه در سنهء خمس عشر و خمسمائه ساخت و از او دو دختر ماند و سلطان سنجر نظر بمكافات خدمت و ملاحظهء قرابت يزد را بدستور در وجه اقطاع ايشان مجرى « 1 » داشت و اتابكى ايشان بسام بن وردان و برادرش عزّ الدين كه از ملازمان كاكويه بودند رجوع نمود و ايشان بنيابت بنات مذكوره حكومت يزد مىنمودند و آخر از سلسلهء ايشان جمعى كثير بحكومت رسيدند و تفصيل آن در تاريخ جهان آرا و غير آن مذكور است » . نگارنده گويد : اينكه قاضى ( ره ) بتشيّع خاندان مزبور تصريح نكرد براى اينست كه مجالس المؤمنين در واقع مأخوذ از نقض است و چون قول صاحب نقض در نظرش مسلّم بوده خوانندگان را نيز در اين موضوع مانند خود تصوّر نموده است و اللّه العالم بحقيقة الحال . علامه قزوينى ( ره ) در حواشى چهار مقاله ( ص 169 چاپ ليدن - 1327 ه ) گفته : « علاء الدوله امير علىّ فرامرز ، هو الأمير علاء الدولة علىّ بن ظهير الدين أبي منصور فرامرز بن علاء الدولة أبي جعفر محمّد المعروف بكاكويه بن دشمنزيار ، جدّ وى ابو جعفر كاكويه اوّلين امراء كاكويّهء اصفهان و مخدوم و مربّى شيخ ابو على سينا بوده است ، علاء الدوله امير على از قبل سلاطين سلجوقى حاكم يزد و توابع آن بود و در سنهء 469 ارسلان خاتون دختر جغرى بيك عمّهء سلطان ملكشاه بن الب ارسلان بن جغرى بيك را كه سابقا در حبالهء خليفه القائم بأمر اللّه بود تزويج نمود و بدين جهت است كه مصنّف [ چهار مقاله ] گويد : داماد ملكشاه بود ، در سنهء 488 در محاربه‌اى كه فيما بين سلطان بر كيارق بن ملكشاه و عمّش تتش بن الب ارسلان واقع شد و تتش مقتول گشت امير على مذكور نيز با تتش كشته شد « 1 » » .

--> ( 1 ) - تاريخ السلجوقية لعماد الدين الكاتب الاصفهانى ص 52 ، ابن الاثير در ذيل سنهء 469 كه سهوا بجاى أبى منصور فرامرز « أبى منصور بن فرامرز » نوشته شده است ، تاريخ جهان آرا : . a 67 - b 65 . ff ، 141 ، ro , muesumhsitirB